Het wordt meer gezegd dat je boosheid kunt gebruiken om je doelen te behalen. Het is eigenlijk hetzelfde misverstand als denken dat je boosheid zou nodig hebben om je grenzen te trekken, om voor jezelf op te komen. Ik zal aan de hand van wat voorbeelden proberen duidelijk te maken dat een mens in zijn kracht staat als hij in evenwicht is met zichzelf en dat boosheid eerder een zwaktebod dan een daad van kracht is.
Balans
Iedere keer als we ergens tegenaan lopen dat ons niet bevalt zijn we geërgerd, boos, verdrietig of bang. Iets loopt niet zoals we dat willen. Bijvoorbeeld iemand spreekt ons tegen, terwijl we dat nu net niet willen. Of iemand schuift ons opzij en heeft lak aan ons. Het kan ook gebeuren dat iemand ons onze rechten afpakt of onze portemonnee.
Wanneer dat gebeurt zijn we uit evenwicht. We zijn even de balans kwijt. Vandaar dat onze reacties op die gebeurtenissen dan niet meer rationeel zijn, maar vaak ondoordacht of impulsief. Dat wil zeggen we komen in actie gedreven door een negatieve emotie, dat is een negatieve kracht. Het is ook mogelijk dat we verstarren (bijvoorbeeld van angst) en juist helemaal niets doen.
Even zitten we in een soort tunnel, waarbij we alleen nog maar oog hebben voor het onheil, de vervelende gebeurtenis. Dan houden we ook geen rekening meer met anderen. De fixatie ligt op wat ons overkomt.
Ben je dan in je kracht? Kan je dan nog een evenwichtig besluit nemen? Nee. Vaak kijken we op de dingen die we dan doen terug met spijt. We hadden ons hoofd er niet bij.
Boosheid is dus geen kracht die je positief kunt inzetten bijvoorbeeld om je grenzen te trekken. Met als argument dat wanneer je niet meer boos wordt, je alles goedpraat.
Zoals hiervoor aangegeven is een emotie als boosheid negatief. Hij komt niet voort uit een positief gevoel over wat er gebeurt, maar juist vanuit negativiteit. Nu wil hij juist deze negatieve energie positief inzetten.
Dat is heel verstandelijk beredeneerd en dat is nu net het laatste wat je wilt doen op het moment dat je boos bent, verstandelijke redeneren. Je voelt je gekrenkt, je voelt je slecht behandeld of misschien zelfs uitgedaagd. Binnenin je emotionele tunnel heb je geen boodschap meer aan allerlei overdenkingen. Je hebt eerder de neiging de pijn die jij voelt ook een ander te laten voelen. Je staat klaar om op een lage trillingsniveau te gaan handelen.
Grenzen trekken
Het trekken van je grenzen of assertiviteit kan alleen slagen als je overtuigd bent van jezelf. Er zijn weliswaar cursussen om dit aan te leren, maar dat is hetzelfde als een kat leren zwemmen, het past niet. Als je niet vanuit een positief besef over jezelf, vanuit vertrouwen in jezelf, ‘nee’ zegt tegen iemand dan zal deze persoon je snel daarna toch laten doen wat je eerst niet wilde.
Als je ‘nee’ zegt zonder de overtuiging die daarbij hoort, is het net een moeras. De eerste stap die je zet gaat nog, bij de volgende stap worden je voeten al nat en daarna zak je steeds dieper weg. Niemand luistert nog naar me denk je dan, omdat je vertrouwen in jezelf mist. Het zelfvertrouwen is namelijk de basis van waaruit je wel voor jezelf kan opkomen.
Vandaar dat boosheid geen kracht is maar een teken van onevenwichtigheid.
Goedpraten
Velen stellen echter dat je als je niet boos wordt, je geneigd bent om alles goed te praten. Dat wil eigenlijk zeggen, dat deze mensen eerst boos moeten worden voordat ze een lijn, een grens kunnen trekken. Als je op deze manier functioneert is dat echt een zwaktebod. Blijkbaar wordt boosheid dan een recept om ‘nee’ te kunnen nee zeggen. En als je niet boos wordt, dan lukt het je dus niet voor jezelf op te komen?
Dat klinkt nogal onlogisch.
Ik denk dat het eerder zo werkt. Als je niet in je kracht staat, niet in evenwicht bent, dan is het moeilijk om voor jezelf op te komen op dat moment en tegen allerlei dingen nee te zeggen. Het lijkt erop dat deze mensen wanneer ze geen ‘nee’ kunnen zeggen, omdat ze bijvoorbeeld de ander niet willen of durven tegen te spreken, ze dit later aan zichzelf rechtvaardigen. Ze zeggen dan tegen zichzelf dat die ander toch gelijk had achteraf of dat ‘nee’ zeggen voor een conflict had gezorgd waarop ze niet zaten te wachten.
Zelfvertrouwen
Of zoals in Trainingsboek Zelfvertrouwen staat te lezen:
”Ik beschouw zelfvertrouwen als een stemming, een aanhoudende positieve emotie, een overtuiging waarvan iedereen zich bewust kan zijn. Tijdens een dergelijke stemming hebben mensen een goed gevoel over zichzelf.”
Zelfvertrouwen is een positief gevoel, niet te verwarren met arrogantie of zelfoverschatting. Vanuit een dergelijk positief gevoel is het niet nodig eerst negatief te worden, lees boos, bang of verdrietig te worden, je blaakt namelijk van vertrouwen in eigen kunnen en weten. Als iemand je dan kwaad wil doen, lelijk over je praat of je tegen je wil ergens toe dwingt, blijf je bij jezelf. Je ziet wat er aan de hand is, schat de situatie in, accepteert deze zoals hij is en komt in actie. Vanuit je verstand. Redelijk en niet impulsief. Zonder verstrikt te raken in een tunnelvisie.
Dat is meteen de basis voor vrede. Vrede met jezelf en daardoor ook met je medemens!
Het Trainingsboek zelfvertrouwen is verkrijgbaar bij de boekhandel of rechtstreeks bij de schrijver via https://www.robvellekoop.nl/product/trainingsboek-zelfvertrouwen/
