Debora Zachariasse begon als apotheker. Niet toevallig: ze was altijd al even geïnteresseerd in wat je kunt meten als in wat je niet kunt meten — de plant zelf, en wat de plant met je doet. Die dubbele blik is haar eigen.
Ze ontwikkelde haar schrijverschap tegelijk met de jaren van zorg voor een samengesteld gezin. Na jeugdromans en kinderboeken — vertaald, met meerdere bestsellers — voelde ze zich als schrijver voldoende bekwaamd om het boek te schrijven dat haar werk voorgoed zou veranderen: In Persephone’s Armen.
Een zoektocht naar de eervolle positie van vrouwen, ooit belichaamd in tempels verspreid over het hele Middellandse Zeegebied — plekken die door vrouwen werden geleid en waarvoor mensen maandenlang reisden. Wat gebeurde daar? Wat was de functie van die vrouwen? En waarom zijn die tempels vrijwel spoorloos uit de geschiedenis verdwenen?
In Persephone’s Armen werd warm ontvangen door vrouwen en mannen met spirituele belangstelling. Het raakte iets dat verder ging dan haar jeugdromans: het bracht mensen naar háár toe. Vanuit deze impuls ontstond een meerjarige priesteressenopleiding, inmiddels afgesloten en een levendige community die nog altijd actief is.
Na het afsluiten van die opleiding geniet ze een periode van rust, terugblik en contemplatie. Dat mag tijd kosten. Wie weet wat daaruit wil ontstaan.
Meer over Debora Zachariasse en haar werk op www.indetempel.nl
In Persephone’s armen
‘Na dagen zeilen doemde eindelijk de kust voor ons op. De formidabele rotsen rezen hoog…
Comments are closed